توفيق ده تا حسادت نكنم...
بارخدايا! فرد ديگري افتخاري را نصيب خود گردانيده كه
ميپنداشتم از آن من است. گوارايش باد.
بارخدايا! فرد ديگري از پاداشي بهره ميجويد كه من اميد
آن را براي خود داشتم. بازهم گوارايش باد.
ياريام ده تا بدانم، در اين جهان زمينه براي نامي شدن و
احساس افتخار كردن فراوان است، به حد كفايت پول
وجود دارد و به حد كفايت شادي و سعادت. و اگر اين بار
آن افتخار و شادي و سعادت نصيب من نشده است، فرصتها
و زمانهاي ديگري نيز وجود دارد. اين بار چه بسا آماده
نبودهام بار ديگر خواهم بود. يا شايد هم بار ديگر بعد از
بار آينده.
مرا از خشم خالي و پاك گردان، مرا از بدخواهي و بدسرشتي
پاك گردان. مرا اجازه نده كه راه پيشرفت خود را با يك
چنين عواطفي سد كنم.
در عوض به من بياموز تا خير بخواهم براي آنكه مرا در
اين مسابقه ناكام گذارده است با اين خيرخواهي به خود
قوت و شوكت بخشيدهام. با آرامش و شادي از ميدان شكست
برخواهم خاست. و با كوله باري از تجربه و رويش روحي
و باليدن انديشه و روان گام به پيش بردارم. و وقتي براي
ديگران بركت و نعمت طلب ميكنم، خود به بركت و نعمت
ميرسم. سپاس ترا براي اين آگاهي و بينش.
