گفتگوی خود با خدا...
آيا شده است كه ناگهان فكري در سرتان جرقه بزند؟
آيا ناگهان و بي هيچ مقدمهاي فكري در شما شكل گرفته است؟
اگر به هنگام جستجوي عميق يا نااميدي و تاريكي، چنين
حالتي را تجربه كردهايد، حاضرم شرط ببندم كه شما هم
گفتگوي خودتان را با خداوند داشتهايد. اگر آن فكر يا
ايده، مثبت، نشاط آور و همراه با انبساط قلب بوده است،
ميدانم كه شما چنين گفتگويي را داشتهايد.
آنچه كه جاي سوال است اين است كه من چگونه ميتوانم
تشخيص دهم كه پيامي را از سوي خدا دريافت ميكنم
و اين فقط يك فكر تصادفي از ناكجا نيست؟!
اين يك تجربه باطني است كه آنچه از خداوند ميآيد،
همواره بالاترين فكر شماست، روشنترين كلام شما
و باشكوهترين احساس شماست. هرچيزي كمتر از
آن از منبع ديگري است.
اكنون كار تشخيص ساده ميشود، زيرا حتي براي
مبتديترين شاگرد نبايد تشخيص بالاترين،
روشنترين و با شكوهترين، كار دشواري باشد.
بالاترين فكر، همواره فكريست كه دربردارنده
شاديست. روشنترين كلمات، آنهايي هستند كه
دربرگيرنده حقيقت ميباشند. با شكوهترين
احساس، آن است كه شما عشق ميخوانيد.
افكار خشم، تنبيه، ناخشنودي يا بيكفايتي از
سوي خداوند نميآيند.
افكار عدم پذيرش، قضاوت يا محكوميت نيز از
جانب خداوند نيست و نه افكاري كه اميد را
كاهش ميدهند، شادي را به پايان ميرسانند،
روحيه را تضعيف ميكنند يا آزادي را محدود
مينمايند.
