اقیانوسی شویم...
عشق دردناك است زيرا كه راه را براي سرور هموار ميسازد.
عشق دردناك است زيرا انسان را دگرگون ميسازد. عشق يك
دگرديسي است، هرگونه تحولي دردناك خواهد بود، زيرا
براي رسيدن به جديد بايد قديم را ترك كنيم. رنج بردن در عشق
رنجي بيهوده نيست. رنج كشيدن در عشق، سازنده است. ما را
به سطوح بالاتر معرفت خواهد برد. عشق، آسماني باز و
گسترده است. عاشق بودن يعني پرواز كردن در اين آسمان.
اگر وارد عشق نشويم، همانگونه كه اكثر مردم چنين تصميم
گرفتهاند، با خود درگير خواهيم شد. آنگاه ديگر زندگي ما
يك زيارت نخواهد بود. آن وقت زندگي ما ديگر رودخانهاي نيست
كه به سوي اقيانوس ميرود، بلكه حوضچهاي خواهد بود، راكد
و كثيف كه به زودي چيزي جز گل و لاي در آن باقي نخواهد
ماند. عشق يك نيايش و دعاي طبيعي است كه هيچ كس بر
ما تحميل نكرده. ما با عشق زاده شدهايم. عشق به ما ياري
ميكند تا همچون قطرهاي شبنم بميريم و اقيانوس شويم.
اوشو